Słowo kończące się na K na C
Polskie słowo; bankowy czek. Kończy na k.
Znane słowo; rozrywka. Wyraz kończy się na k.
Onomatopeja/wykrzyknik; końcowa litera k.
Imię własne (Cezary). Poprawne, kończy na k.
Rzeczownik pospolity; polskie słowo na k.
Zwykłe polskie słowo; na końcu litera k.
Nazwa słodyczy; zgodne, bo kończy na k.
Termin medyczny; poprawny i kończy na k.
Nazwa przedmiotu domowego; kończy na k.
Wyraz ogólny; poprawny, kończy się na k.
Słowo chemiczne; wyraźnie kończy się na k.
Onomatopeja dźwięku pocałunku; kończy na k.
Potoczne określenie osoby, poprawne słowo
Młode bydło; polskie słowo z końcówką k.
Potoczne: wierzchołek lub „głupek”, poprawne
Trująca sól kwasu cyjanowodorowego, chemia
Pojazd rolniczy do ciągnięcia maszyn, potoczne słowo
Potoczne określenie sprytnej osoby, kończy się na „k”.
Rzeczownik na osobę dziwaka, poprawne słowo na „k”.
Strumień, zwykle górski potok; dawne, rzadkie słowo.
Narzędzie do czerpania płynów, zwykle z uchwytem.
Przyrząd medyczny w kształcie rurki do odprowadzania.
Ropień skóry przy mieszku włosowym, termin medyczny.
Sito z rączką do odcedzania, kuchenny przyrząd.
Nowotwór z komórek barwnikowych, termin onkologiczny.
Zdrobnienie od „cymbał”, tu brzmi raczej żartobliwie.
Może oznaczać byka lub uparciucha, także nazwisko.
Forma gramatyczna określająca cel, np. „do domu”.
Spis cen towarów lub usług, typowe słowo handlowe.
Dawne, podniosłe słowo na „człowieka”, dziś rzadkie.
Część mowy określająca czynność, typowy termin jęz.
Członek grupy lub część organizmu, poprawne słowo.
Zdrobnienie od „ciapa”, potocznie o niezdarze.
Zawód na granicy. Dawniej pobierał cło.
Podkład pod siodło konia, jeździectwo.
Zdrobnienie od „ciastko”, potocznie używane.
Potoczne określenie młodego mężczyzny.
Zdrobnienie od „całus”, czułe, potoczne.
Forma dopełniacza l.mn. od „córka”.
Pojemnik na chleb w kuchni.
Ksywka/zdrobnienie, brzmi jak przezwisko.
Osoba zajmująca się chemią, zawód/naukowiec.
Zdrobnienie imienia Czesław, potocznie.
- czwartek
Dopełniacz l.mn. od „czapka”, poprawne.
Zdrobnienie od „cycek”, potoczne, nie wulgarne.
Chrupiąca przekąska, np. kukurydziany.
Uzdrowisko w Polsce, nazwa miejscowości.
Zdrobnienie od „chleb”, np. mały bochenek.
Niewielki ptak śpiewający z rodziny łuszczaków.
Urządzenie do pomiaru/wykrywania czegoś.
Zawód rzemieślniczy, dawniej uczeń mistrza.
Zawód piekarza–cukiernika, robi słodycze.
Twarda nawierzchnia dla pieszych przy ulicy.
Zdrobnienie od „cypek”, potoczne, nieobraźliwe.
Potocznie o osobie chorej na cukrzycę.
Narzędzie do chwytania, np. w warsztacie.
Drewniany klapek lub ludowy but na nogę.
Urządzenie do odczytu danych, np. e-booków.
Postać magiczna, czaruje, często z baśni.
Postawa filozoficzna, wierzy w siłę krytyki.
Śmiałek, odważniak; potoczne, pozytywne.
Mieszkaniec Chin; nazwa narodowości.
Gatunek SF o sieci, hakowaniu i korpo-świecie.
Rzadkie słowo gwarowe, istnieje w polszczyźnie.
- Chochlik
Nazwisko/ksywka, poprawny zapis kończący się na k.
Zdrobnienie od czarnuszka, roślina przyprawowa.
Potężny mag, czaruje i zna mroczne zaklęcia.
Zdrobniała nazwa motyla (listkowiec cytrynek).
Zdrobnienie od „cumel”; slangowe, ale używane.
Potoczne określenie niezdary lub sieroty.
Imię/nick Czak, używane jako forma własna.
Brzmi jak zdrobnienie/imienko, slangowo ok.
Sól kwasu solnego; popularny jon Cl⁻.
Nazwisko/pl. nazwa; też zdrobnienie od „ceber”.
Miasto w woj. pomorskim nad Wisłą.
Pieszczotliwe/przezwiskowe od „czereśnia”.
Zdrobnienie od „cylinder”; mały cylinderek.
Gadane „cosik” = „coś”; częsty w mowie potocznej.
Potocznie o cegle / czymś ciężkim i dużym.
Imię bajkowego bohatera (Bolek i Lolek).
„Cek” – pot. o małym gwoździku / pytlu, gwara.
Slová v zozname Słowo kończące się na K na C pochádzajú od hráčov slovnej hry Meno, Mesto, Zviera, Vec.