Słowo kończące się na K na U

  • Znane polskie słowo; poprawne i na końcu -k.

  • Rzeczownik pospolity, poprawny; kończy się na k.

  • Prawdziwe słowo; unikanie ciosu; kończy się na k.

  • Powszechne słowo; spełnia warunek końcówki -k.

  • Słowo znane (np. Miś Uszatek); poprawne; na -k.

  • Rzeczownik pospolity (część instrumentu); na -k.

  • Poprawne polskie słowo; wyraz kończy się na -k.

  • Potoczne, lecz poprawne; kończy się literą k.

  • Powszechne słowo; znaczy fragment; na końcu -k.

  • Rzeczownik pospolity, znany; ma końcówkę -k.

  • Poprawne słowo; potocznie o czymś zbyt słodkim; -k.

  • Potoczne, znane słowo; poprawne i na końcu -k.

  • Poprawne słowo; np. pieróg uszek; kończy się na k.

  • Gatunek chrząszcza z rodziny jelonkowatych

  • Produkt pracy, termin z ekonomii/techniki

  • Mieszkaniec Uzbekistanu, także nazwa etnosu

  • Starożytne miasto i lud w Mezopotamii

  • Poprawne polskie słowo, grzeczne określenie osoby

  • Nazwa małej uli, też zdrobnienie imienia Juliusz

  • Potoczne: ktoś z odstającymi uszami, poprawne

  • Narzędzie do ubijania, np. ziemniaków

  • Osoba pracująca w urzędzie, rzeczownik osobowy

  • uścisk

  • Foka uchatek, zwierzę morskie, poprawny wyraz

  • Potoczne „trup”, słowo istnieje w polszczyźnie

  • Imię męskie germańskiego pochodzenia

  • Potocznie: ktoś z ulicy, np. chuligan, poprawne

  • Udo w formie kulinarnej, zdrobnienie, poprawne

  • Dobre uczynki lub złe, klasyczny rzeczownik

  • Studencki skrót od „uniwersytet”, slangowo ok

  • Zdrobnienie od „urlop”, żartobliwe, poprawne

  • Pożytek, korzyść z czegoś; poprawne polskie słowo

  • Potoczny skrót od „usterka”, istnieje w języku

  • Mieszkaniec Urugwaju, nazwa narodowości

  • Czasownik „utykać” w 3 os., kończy się na -yk.

  • Czas przeszły od „uklęknąć”, forma gwarowa.

  • Potoczne „kosmita”, zapożyczenie, dziś dość znane.

  • Nazwisko/pseudonim polski, poprawny zapis.

  • Znak „/” w piśmie, rzeczownik pospolity.

  • Rzeczownik od „uszczerbać”, brak fragmentu, ale ok.

  • Zdrobnienie od „uśmiech”, potocznie używane.

  • Popularne polskie nazwisko, poprawna forma.

  • Osoba biorąca udział, rzeczownik pospolity.

  • Zdrobnienie od „Urszula”, imię pieszczotliwe.

  • Zdrobnienie od „ulotka”, potoczna forma.

  • Potoczne od „uczeń”, trochę slangowe.

  • Zdrobnienie od „uliczka”, potoczne określenie.

  • Imię/nick, brzmi jak polski zdrobniony.

  • Zdrobnienie od „ukłon”, żartobliwe słowo.

  • Zdrobnienie od „uklejka”, mała rybka.

  • Forma dopełniacza od „Ustrzyki”, nazwa miast.

  • Rodzaj rośliny ozdobnej; zdrobniale „ubiorek”.

  • Gwaryzm: mały ogród/nieużytek, kończy się na „k”.

Slová v zozname Słowo kończące się na K na U pochádzajú od hráčov slovnej hry Meno, Mesto, Zviera, Vec.