Słowo kończące się na O na E
Polskie powitanie młodzieżowe, kończy się na -o
Subkultura/ styl muzyczny, zapożyczenie, końcówka -o
Greckie echo, zjawisko akustyczne, poprawne -o
Skrót od ekologiczny, często używany, kończy się -o
Waluta UE, zapożyczenie, w polszczyźnie jako „euro”
Termin filozoficzny „ja”, łac. ego, poprawne -o
Nazwa legendarnego miasta/skarbu, końcówka -o
Potoczne „super, fajnie”, przysłówek z -o
Forma imienia Ewa wołaczowo-zdrobnieniowa z -o
Zakaz handlowy, międzynarodowy termin, -o na końcu
Łac. „więc”, spójnik używany w polszczyźnie, -o
Potoczne skrócenie od „elektryczne”, kończy się -o
Młodzieżowe „super, mega dobrze”, z końcówką -o
Imiesłów bierny w formie potocznej z końcowym -o
Rodzaj motocykla/sportu, zapożyczenie z końcówką -o
Skrót od „ewolucja”, używany np. w grach, -o
Rodzaj kawy, włoskie słowo przyjęte do polszczyzny
Potoczne „to”, np. „eto tamto”, kończy się na -o
Pisownia „eco” zamiast „eko”, ang. styl, ale używane
Nazwa miejscowości w USA, kończy się na „o”.
Potoczne imię Eryk, kończy się na „o”.
Język międzynarodowy, wyraz z końcówką „o”.
Wołacz od „Ewelina”, poprawne „-o”.
Skrótowo: „etno-” w kulturze, końcówka „o”.
Imię męskie obcego pochodzenia na „o”.
Wołacz od „Elżbieta”, poprawne „-o”.
Wołacz od „ekierka” („Ej, ekierko!”), dobre.
Nazwa polskiego towarzystwa ubezp. Eureko.
Wołacz od „Estonia” („O, Estonio!”), poprawne.
Imię z mitologii greckiej, kończy się na „o”.
Zdrobniałe imię „Edward”/„Edmund”, na „o”.
Wołacz od „Edyta” („O, Edyto!”), poprawne.
Nazwa rzeki w Hiszpanii, kończy się na „o”.
Imię męskie, forma na „-bio”, poprawne.
Imię włosko‑brzmiące, używane też po polsku.
Styl/rodzaj muzyki „electro”, zapożyczone, w użyciu
Wołacz od „ewolucja”, poprawne polskie słowo
Przymiotnik „europejsko-”, używany w zrostach
- Espero
Cząstka „erotyczno-”, typowa w złożeniach
Hiszpańskie imię używane po polsku, kończy się na O
Imię wł. w polszczyźnie, poprawna forma z O na końcu
Potoczne „ello” jak „hello”, funkcjonuje w mowie
Forma wołacza „edukacjo”, poprawne w polskim
„Expo” – targi, wystawa międzynarodowa
Wołacz „ewangelisto”, forma rzeczownika osobowego
Wołacz „energio”, spotykane np. w poezji
„Esto” – łac. ‘niech będzie’, używane w polskich tekstach
Wołacz „euforio”, literacka poprawna forma
Przym. cząstka „elektryczno-”, typowa w zrostach
Popularne imię hiszpańskie funkcjonujące po polsku
Dawne określenie ludów arktycznych, na „o”.
Zdrobn. „eklerko” po polsku brzmi całkiem swojsko
„Esto” może być nazwą/skr. lub wyrazem obcym w PL
Wołacz „encyklopedio”, poprawne gramatycznie
Slová v zozname Słowo kończące się na O na E pochádzajú od hráčov slovnej hry Meno, Mesto, Zviera, Vec.