Słowo kończące się na O na N

  • Rzeczownik, polskie słowo kończące się na -o.

  • Forma przysłówkowa „na nowo”, kończy się na -o.

  • Imię własne, znane z filmu o rybce Nemo.

  • Przysłówek od „nagi”, poprawnie kończy się na -o.

  • Przysłówek od „niski”, klasyczne końcowe -o.

  • Międzynarodowe słowo, np. paliwo, ma końcowe -o.

  • Imię „Nico”, używane także w polszczyźnie.

  • Przysłówek od „nudny”, poprawna forma z -o.

  • Neo – imię/pseudonim, znane z „Matrixa”.

  • „Netto” – pojęcie ekonomiczne, zapożyczenie z wł.

  • Przysłówek od „niebieski”, poprawnie z -o.

  • Zaimek w formie „nie ma nikogo”, końcówka -o.

  • Przysłówek od „nerwowy”, kończy się na -o.

  • Nakło – nazwa polskiego miasta, końcowe -o.

  • Skrótowiec nazwy sojuszu, mówimy „NATO”.

  • Nero – imię cesarza rzymskiego, znane w PL.

  • Niko – imię używane w Polsce, zapożyczone.

  • Marka konsoli gier, nazwa własna z końcowym -o.

  • Przysłówek „naokoło”, poprawny, kończy się na „o”.

  • Forma wołacza „Natalio”, imię żeńskie, ok.

  • Przysłówek „nałogowo”, potocznie skracany do „nałogowo”.

  • Rzeczownik „nasiono”, poprawne polskie słowo.

  • Potoczne „niewiadomo”, bardzo często używane.

  • „Narodowo” – przysłówek/forma od „narodowy”.

  • „Nosowo” – przysłówek od „nosowy”, też nazwa wsi.

  • Przysłówek „niedaleko”, utrwalona forma w języku.

  • „Nieco” – przysłówek, dawno zadomowiony w polszczyźnie.

  • „Norko” – wołacz od „norka” albo zdrobnienie imienia.

  • „Nino” – imię męskie włoskiego pochodzenia.

  • „Niego” – zaimek osobowy w dopełniaczu/bierniku.

  • „Nitko” – wołacz od „nitka”, poprawna forma.

  • „Nadto” – przysłówek/partykuła, historycznie „nad to”.

  • „Nunczako” – broń sztuk walki, zapożyczenie używane w PL.

  • Przysłówek od „niemiecki”, kończy się na „o”.

  • Przysłówek „nijako”, poprawne, z końcowym „o”.

  • Potoczne zdrobnienie od „narta”, z końcowym „o”.

  • Niemiło

  • Potoczna forma od „nalano”, poprawne „o” na końcu.

  • „Nudo” – potocznie o nudzie, modne młodzieżowe.

  • Imię „Norberto”, używane też w polszczyźnie.

  • Imię „Nikolo”, włoskie/obce, używane w PL.

  • Napisano

  • Miasto w Japonii, znane z zimowych igrzysk olimpijskich

  • Przekąska z kuchni meksykańskiej, popularna w Polsce

  • Muzyk Nuto z popkultury, włoskie imię używane też po polsku

  • Zdrobnienie imienia Natalia w wołaczu: „Natalko!”

  • Może być zmyślone, ale pasuje jako potoczny skrót imienia

  • Powtórzenie „no-no”, potoczny polski okrzyk sprzeciwu

  • Skrótowe „niemo” od „niemożliwe” w języku potocznym

  • Zgrubienie od „nerka”, potoczne słowo, kończy się na „o”

  • Wołacz „Nauko!” od „nauka”, forma poprawna z „o” na końcu

  • Wołacz „Norwegio!” od „Norwegia”, pasuje do reguły

  • Japońskie „neko” (kot), znane i używane w polskim slangu

  • Forma bezosobowa „napalono”, czasownik z „o” na końcu

  • Hiszpańskie „numero/ número” używane w polszczyźnie potocznej

  • „Noro” może być imieniem/pseudonimem, poprawna forma z „o” na końcu

Slová v zozname Słowo kończące się na O na N pochádzajú od hráčov slovnej hry Meno, Mesto, Zviera, Vec.