Słowo kończące się na O na P
Marka koszulek i samochodu VW Polo, zapożyczenie.
Egzotyczny owoc cytrusowy, nazwa używana po polsku.
Rodzaj tańca podskokowego z koncertów punkowych.
Dawne określenie płaszcza, zapożyczone z rosyjskiego.
Przysłówek, oznacza „w sposób prosty”.
Miasto w Portugalii, także styl wina porto.
Imię drewnianego chłopca z bajki, adaptacja z włoskiego.
Instrument klawiszowy; słowo z włoskiego używane po polsku.
Rzecz, która się nie udała, też kartonowe pudełko.
Rodzaj peleryny z otworem na głowę, słowo z hiszpańskiego.
Przysłówek określający czas, „nie wcześnie”.
Odkryty dziedziniec lub ogródek przy domu, z hiszpańskiego.
Potoczne pożegnanie, skrót od „pozdrowienia”.
Rzeczownik, np. pismo święte lub drukowane.
Przymiotnik „parno”, duszno i gorąco w powietrzu.
Przysłówek, opisuje brak czegoś, np. „jest pusto”.
Włoski sos z bazylią, popularny w kuchni.
Zboże uprawne, ziarno na kaszę i paszę.
Muzyczny termin włoski „niezbyt”, np. poco a poco.
Włoskie „punkt”, też nazwa czcionki i modeli aut.
Zbiór prac lub inwestycji, używane w biznesie.
Abstrakcyjne pojęcie urody, estetycznej wartości.
Pojemnik z kartonu, plastiku lub drewna na przedmioty.
Włoskie „szybko!”, znane z filmów i gier.
Skrót od „profesjonalista” albo „dla, za”, potocznie.
Nazwa choroby wirusowej, szczepionki ją zwalczyły.
Zdrobniała nazwa piwa, bardzo potoczna.
Materiał malarski, tkanina malarska artystów.
Polskie słowo potoczne, przysłówek, kończy się na -o.
Popularne potoczne słowo „pełno”, kończy się na -o.
Przysłówek „ponuro”, poprawne, kończy się na -o.
Przysłówek „podobno”, poprawne, z końcowym -o.
Nazwa planety/psa Disneya, kończy się na -o.
Spójnik/przysłówek „ponadto”, poprawne, z -o na końcu.
Formy typu „polko” od „Polka”, zakończone na -o
Przysłówek od „pokojowy”, poprawnie kończy się na -o
„Pipo” jako imię/pseudonim, poprawne zakończenie -o
Włoskie „piccolo”, w PL używane np. przy winie
Przysłówek „pieszo”, poprawna forma, kończy się na -o
Hiszpańskie imię, w polszczyźnie powszechnie znane
„Poro” jako japoński termin z gier/anime używany w PL
„Pęto” – potocznie o kiełbasie, rzeczownik na -o
„Panno” – wołacz od „panna”, poprawna forma na -o
Czasownik „padało” (od padać), kończy się na -o
Przysłówek „próżno”, znane z powiedzenia „na próżno”
Przysłówek „prędko”, zwyczajne polskie słowo na -o
Przysłówek „płytko”, opisuje niewielką głębokość
Lekka narzutka plażowa, słowo z włoskiego.
„Pako” – potoczne imię/pseudonim od „Paweł”, kończy się na -o
„Piło” – forma czasownika pić („ono piło”), końcówka -o
„Pewno” – potocznie „na pewno”, poprawne słowo na -o
Odmiana grejpfruta, egzotyczny owoc cytrusowy.
Waluta kilku krajów Ameryki Łacińskiej.
Polski bank, nazwa skrótowa używana powszechnie.
Hiszpańskie imię męskie, znane w popkulturze.
Kelner lub pomocnik kelnera we Włoszech.
Instrument klawiszowy, też gatunek muzyki.
Imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Japońskie „pieniądze”; też slang finansowy.
Nazwisko słynnego hiszpańskiego malarza.
Włoskie imię męskie używane też w Polsce.
Slová v zozname Słowo kończące się na O na P pochádzajú od hráčov slovnej hry Meno, Mesto, Zviera, Vec.